10-14 sierpnia 2026 r.

 

W UP: Zakłady Farmaceutyczne wystąpiły o unieważnienie patentu europejskiego na wynalazek pt. Zastosowania terapeutyczne empagliflozyny, udzielonego na rzecz firmy z Niemiec (zarzuty – brak nowości, brak poziomu wynalazczego, brak dostatecznego ujawnienia; cechą wyróżniającą wynalazku jest zastosowanie empagliflozyny wśród pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek; spór koncentruje się wokół tego, czy ujawnienie przez uprawnionego w komunikacie prasowym – dokument D1 – informacji o pozytywnych wynikach uzyskanych w trzeciej fazie badań klinicznych nad zastrzeżonym sposobem leczenia decyduje o braku nowości lub o oczywistości).

 

Baza orzecznictwa prawomocnego: wyrok NSA oddalający skargę kasacyjną Krajowej Rzemieślniczej Izby Optycznej od wyroku WSA uchylającego decyzję UP unieważniającą prawo ochronne na graficzny znak, udzielone na rzecz Cechu Optyków w Warszawie (zarzut – zła wiara, NSA stwierdził, że było wspólne i zgodne korzystanie ze spornego znaku, do którego prawnie uprawnionym był wyłącznie skarżący-Cech Optyków w Warszawie, obejmowało łącznie okres 25 lat. Nie można zatem podzielić stanowiska skarżącej kasacyjnie-KRIO, że skarżący działał wbrew postanowieniom porozumienia z 1995 r. czy z naruszeniem szczególnego zaufania i obowiązku lojalności. Nie można także przypisać skarżącemu nagannego zamiaru zablokowania rejestracji spornego znaku przez KRIO, czy jakiegokolwiek blokowania ze strony skarżącego używania tego znaku przez KRIO. Nie można również podzielić stanowiska autora skargi kasacyjnej i Urzędu Patentowego, że ponowne zgłoszenie przez skarżącego spornego znaku t. w 2008 r. było działaniem w złej wierze. To bowiem działanie skarżącego skutkowało nabyciem prawa ochronnego na sporny znak t. i umożliwiło wspólne korzystanie z tego znaku przez KRIO przez kolejne 13 lat do 2021 r.).